dream

دروني / شب / سالن

به دبوار سالن رو به پنجره تكيه داده بود و گوش نمي داد به موسيقي كه هنوز ادامه داشت ، كوله ي كوهش كنارش

دروني / شب / جشن بود

همه شادمان بودند ، مي خنديدند ، مي رقصيدند ، مي نوشيدند ، با هم حرف مي زدند به زباني نا آشنا

لبخند بر لب ها ي او نيز بود . با آنها اما نمي خنديد . مي گذشت از ميانشان بي آنكه تنش به كسي بسايد

راه را باز مي كردند برايش بي آنكه حضورش را دريابند

نور چشمانش را مي آزرد

گوشه اي از جشن همهمه شد

آدمي دراز كشيده ، مرده بود ، روي تاقچه اي نزديك به سقف

آدم روي زمين بود با چهره اي پر از مو و چندش آور ، چند روزي بود كه از مرگ جنازه مي گذشت

كسي خواست نزديكش شود و از وسط راه برداردش ، ديگري با ترس دستش را كشيد و منعش كرد

هيچ كس حاضر نبود به جنازه دست بزند

او بي تفاوت همچنان مي گذشت

به جمعبت نزديك شد

راه را برايش باز كردند ، بي آنكه خود بدانند

نور زرد بيشتر از پيش چشمش را آزار مي داد

چيزي نمي ديد

دستش را حايل نور كرد و به جايي كه جنازه دراز كشيده بود نگاه كرد

آنچه او مي ديد همان نبود كه ديگران مي ديدند

مردي را ديد ، جامه اي به رنگ شب بر تن ، كه به درگاهي كه نيميش پيدا نيست تكيه داده

و كلاه چهره اش را پوشانده

تاريك بود

دروني / شب / سالن

براي بار دوم كه زنگ خانه به صدا در آمد . چشم هايش را باز كرد و از جا برخواست

كامپيوتر را خاموش كرد و كوله اش را كج روي شانه هايش انداخت

به سمت ديوار رفت و با پايش چيزي را جستجو كرد

ساعتش را يافت ، دستش كرد و از خانه خارج شد

بيروني / سحرگاه

از ماشين پياده شد و پول آژانس را داد

شال قرمز رنگش را از روي شانه اش برداشت

كوله را پشتش انداخت

شال را دوباره روي شانه هاش انداخت و به سمت دو نفري رفت كه كوله به پشت منتظر او بودند

سرشان را برايش به نشانه ي سلام تكان دادند

او هم سر تكان داد و كنارشان ايستاد

. Post a Comment

<< Home

Archives